Vriwa's Psychonauten

POWERPOINT       &       PILLEN     &       PARTY


Aan het begin van alweer een legendarische Vriwa-avond. Geheel rechts op de foto Marcel Seuninga van verslavingszorg Noord-Nederland, voorheen Kuno van Dijkstichting, voorheen CAD.

 


Marcel wist alles van drugs, die hij ook geregeld ,,een drugs““ noemde, en wat hij niet wist, kon Niels vaak wel aanvullen.


Maar dat Adolf Hitler speed gebruikte, dat was zelfs voor Niels nieuw. Of dat er een middel bestaat, spelenderwijs Vitamine K genoemd, waar je een twee uur lange bijna-doodervaring bij hebt. Of dat dertig procent van de Nederlandse dertienjarigen regelmatig alcohol gebruikt. Of dat het niks bijzonders is, als er op een party acht mensen een tijdje het bewustzijn verliezen, maar dat je dat meestal niet hoort omdat ze er goede EHBO hebben. Of dat LSD bij toeval is uitgevonden vanwege bedorven roggebrood.

 


De eenvoudige en doeltreffende opstelling waar Marcel mee voorlicht, soms op scholen, soms in gevangenissen en komende maandag bij de plattelandsvrouwen. Het Vriwa-gezelschap was klein, maar dat deerde hem niet: soms in dorpshuizen komt er helemaal niemand.

 


Ademloze luisteraars. Vooraan Pauline, te gast bij Vriwa, die heel slimme vragen stelde. ,,Heb je dat allemaal zelf ook gebruikt?““ bijvoorbeeld. Ja dat had hij allemaal wel eens gehad, op GHB na, het middeltje dat bekend staat als “rape drug“ en dat op parenclubs geliefd is. ,,Paardenclubs?““, vroegen ze in Harkema verbaasd, toen hij het daar vertelde.

 

,,Drugs zijn stoffen die een verandering van het menselijk bewustzijn veroorzaken en die om deze reden worden gebruikt““ doceert Marcel. Hij zat op zijn eigen koffertje, met een geheimzinnige inhoud waar hij een aantal malen op zinspeelde.

 

Ja - daar ging het koffertje open. Erin zaten drie dozen van plexiglas, met daarin verschillende drugs. Maar ook een theelepeltje - ,,Dat heb ik thuis ook!'' constateerde menig gast ontsteld. Soms als hij het in gevangenissen laat zien, beginnen oud-verslaafden helemaal te trillen.

 

De interesse was groot, we zijn tenslotte allen journalisten. Vooral de XTC, waar Marcel op verzoek vam Vriwa langer op inging. Een heel prettige drug, waar je knuffelig van wordt, vertelde Marcel, maar waarvan de effecten op de lange termijn niet duidelijk zijn omdat je al je serotonine in een keer opmaakt.

Dus zaterdag ben je op je best, de hele zondag heb je een 'afterglow', maar de maandag is het minder, en de 'disndagdip' is befaamd. Ook als je kinderen hebt is het niet zo goed, zei hij, want je kunt er wat kribbig van worden.

 

Voor Niels was het oude koek.

 

Met zoveel drugs op de foto -  die kans kun je niet laten liggen. Staat straks ook mooi in de glossy  Vriwa-vakantiefolder.

 

 

Daarna was het slikken - of niet. Tom, die later kwam, kon niet raden wie er wel en wie er niet een pilletje hadden genomen. Het Vriwa-gezelschap ging vervolgens naar Silbermann, waar een Toppop Yeah avond was, een dj die leuke plaatjes draaide, maar die niet veel met Toppop had.

Was er het gevoel van welbehagen, dat voorspeld was? Werden de pillenslikkers knuffelig? Onduidelijk. Wel krijg je er een ongelooflijk droge mond van. Gelukkig was Niels erbij, een perfecte gastheer en parttime sjamaan, die maar sapjes en biertjes bleef aandragen (,,Als je een pil laat vallen in een plons bier geef je hem geen eerlijke kans'', had hij tevoren gevaarschuwd). Ook was hij in het cafe ernstig bezig met het masseren van de slapen van de slikkers.

 

Sterker nog, na afloop was er voor de volhouders nog een kopje thee bij Niels thuis.

 

Zoals altijd stond goede zorg bij Vriwa hoog in het vaandel

.